~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..................................................................................* νέα και από τον εκδοτικό χώρο ... *
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
κιτρινισμένες λιθο-γραφίες... για τον άνθρωπο και τις αξίες που χάθηκαν στην εποχή μας
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ «O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό…». Γκαίτε ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Απο//τυπώματα

Κυριακή, 13 Μαΐου 2018

"ΤΑ ΜΝΗΣΤΡΑ ΤΗΣ ΑΒΥΣΣΟΥ" του Ηλία Κεφάλα



  ποίηση.......  

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

Ἦταν κόρη τοῦ βάλτου (καὶ εἶναι ἀκόμα)
Ὁμόθυμη τῆς λεύκας – τοῦ χιονιοῦ ἀδελφὴ
(Τὴ σκόνη τοῦ κάμπου ὕφαινε μὲ τὰ γυμνά της πόδια
Καὶ τὴ ζωή της λίχνιζε στοὺς πέντε ἀνέμους)
Μὰ τώρα ἄνυδρο ποτάμι – κοίτη ἀπὸ ἤχους πένθιμους
Μαίανδρος σκοτεινὸς τοῦ χρόνου
Μ’ ἕνα βουνὸ ἀπὸ μνήμη στὸ κεφάλι της
«Ἄχρηστα πράγματα» – νὰ λέει – ἀμετάπειστα
(Γιὰ ὅλα καὶ γιὰ ὅλους)
Καὶ ἔτσι ἀκριβῶς τὸ ἔλεγε πάντα
Γιατὶ τίποτα δὲν ἤξερε τοῦ κόσμου
Κι οὔτε σὲ θέση ἦταν νὰ μάθει
Ἀλλὰ στὸ τέλος – εἶπα – ἔχει δίκιο
Γιατὶ κι ἐγὼ ποὺ νόμιζα ὅτι μαθαίνω
Κι ἄρχισα νὰ συλλέγω τ’ ἄγνωστα τοῦ κόσμου
Πάλι στὸ ἀρχικὸ σημεῖο πῆρα νὰ γυρίζω
Στὸ ἀνυπόληπτο μηδὲν τῆς γνώσης
(Ἤ μήπως γνώση εἶναι τὸ μηδὲν;)
Μάνα σοφὴ τῆς λέω κι ἄς μὴν τὸ ἤξερες ποτὲ
«Ἄχρηστα πράγματα» – αὐτὴ ἐπαναλαμβάνει
Αὐτὴ ποὺ τίποτα ποτὲ δὲν εἶπε
Κι ἄς τὰ εἰρωνεύεται μὲ τ’ ὄνομά της ὅλα

~~~~~~~~~~~

(Ἀπό τὴν συλλογή μου ΤΑ ΜΝΗΣΤΡΑ ΤΗΣ ΑΒΥΣΣΟΥ, 2003)

[Στὴν φωτογραφία: Ἡ μάνα μου 14 χρονῶν]

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2018

Ο ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΙΚΕΛΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΩΝ ΒΕΝΕΤΣΙΑΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΓΛΩΝ ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ

Dionisis Vitsos
ΖΑΚΥΝΘΟΣ

Ο ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΙΚΕΛΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ
ΤΩΝ ΒΕΝΕΤΣΙΑΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΓΛΩΝ ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ

«Υπέστη και η νήσος αύτη [Ζάκυνθος] την κυριαρχίαν του ξένου, αλλ' ο ξένος επέτρεπε τουλάχιστον ενταύθα να ζώσιν εν ειρήνη. 
Η παρουσία του δεν ήταν αγαπητή, αλλά δεν ενέσπειρε την φρίκην και τον τρόμον. 
Τώρα δε, ότε ανεχώρησαν οι ξένοι, ότε δεν τους βλέπουν πλέον ως δεσπότας της πατρίδος των οι νησιώται ελησμόνησαν ότι οι Ιταλοί ή οι Άγγλοι υπήρξαν κύριοί των, ή ενθυμούνται μόνον τα ευεργετήματα της δεσποτείας των.
Αλλ' όπου ο Τούρκος διέβη αφήκεν οπίσω του ολέθρου μόνον αναμνήσεις.»
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΙΚΕΛΑΣ (Ερμούπολη Σύρου 1835 – Αθήνα 1908) 
«Από Νικοπόλεως εις Ολυμπίαν», 1886

Φωτογραφία του Dionisis Vitsos.

[ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΙΚΕΛΑΣ: Λόγιος, ποιητής και πεζογράφος. Ως λογοτέχνης μνημονεύεται για το μυθιστόρημά του Λουκής Λάρας (1879), έργο πολύ σημαντικό για την εξέλιξη της νεοελληνικής πεζογραφίας.
Κυρίως λόγω εμπορικών δραστηριοτήτων έζησε στην Οδησσό, το Λονδίνο και το Παρίσι.
Μετά το θάνατό του κληροδότησε την πλούσια βιβλιοθήκη του στον δήμο Ηρακλείου Κρήτης, ο οποίος ονόμασε τη βιβλιοθήκη του προς τιμήν του "Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη".
Συνεχής ήταν ο δημοσιογραφικός του αγώνας, στον Βρετανικό Τύπο για τις απροκάλυπτες κλοπές και αρπαγές από τους Βρετανούς των αρχαιολογικών θησαυρών της Κύπρου και της μεταφοράς τους στο Λονδίνο (1899). Στους "Times " του Λονδίνου, ο Βικέλας χαρακτήριζε ως επαίσχυντον πράξιν την λεηλασία των κυπριακών αρχαιοτήτων.
Είναι επίσης γνωστός για τη συμμετοχή του στην επιτροπή διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 1896. Ο πρώτος πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.]

Σάββατο, 27 Ιανουαρίου 2018

Ο Ψύλλος Μια ταινία του Δημήτρη Σπύρου

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Ο Ψύλλος
Μια ταινία του Δημήτρη Σπύρου«Ψύλλος» είναι η χειρόγραφη εφημερίδα, πoυ εκδίδει ένας δωδεκάχρονος μαθητής, σ’ ένα απομονωμένο χωριό της ορεινής Πελοποννήσου τη δεκαετία του’60, αλλά και η οθόνη των ονείρων τoυ.
Fiction, έγχρωμο, 90΄, Ελλάδα, 1990
Σύνοψη
Ο Ηλίας Σειλαϊδής ζει σ’ ένα ορεινό χωριό της επαρχίας Ολυμπίας και πηγαίνει στην τελευταία τάξη του δημοτικού. Κανείς, όμως, δεν τον φωνάζει με το όνομά του –τον φωνάζουν Ψύλλο, όπως είναι o τίτλος της χειρόγραφης εφημερίδας, πoυ συντάσσει και εκδίδει μόνος του. Ο Ηλίας αντιμετωπίζεται σκωπτικά από τους περισσότερους συγχωριανούς του, ο ίδιος όμως ονειρεύεται να ταξιδέψει. Ο «Ψύλλος» τον βοηθά να σπάσει τα σύνορα του χωριού του, τού δίνει τα φτερά να πετάξει μακριά…

Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Σπύρου
Πρωταγωνιστούν: Παντελής Τριβιζάς, Βασίλης Κoλoβός, Δήμητρα Χατoύπη, Αμαλία Γκιζά, Δημήτρης Σπύρoυ, Κωστoύλα Τσέλιoυ, Δημήτρης Παλαιοχωρίτης, Λεωνίδας Βαρδαρός
Xώρα Παραγωγής: Ελλάδα
Γλώσσα: Ελληνικά
Έτος Παραγωγής: 1990
Διάρκεια: 90 λεπτά

Βραβεία
Καλύτερη Ευρωπαϊκή Ταινία για Παιδιά και Νέους για τη διετία 1989-1990
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας του τμήματος Kinderfilm, Berlin International Film Festival 1991
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας, Chicago International Children's Film Festival 1991
Βραβείo Καλύτερoυ Σεναρίoυ Ένωσης Ιρλανδών Σεναριoγράφων, Cinemagic International Film Festival Belfast 1992
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας, International Film Festival Sofia 2000
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας, Festival Du Grain α` De΄Moudre 2001
Εθνική Ελληνική Υποψηφιότητα για Βραβείο Καλύτερης Νέας Ευρωπαϊκής Ταινίας, European Film Academy

      Κριτικές     

Μια διεισδυτική ματιά στην ελληνική επαρχία. H ταινία συμπεριλαμβάνει οικουμενικά θέματα σ’ ένα απολαυστικό, εκπληκτικά κινηματογραφημένο δράμα, για ένα αποφασιστικό δωδεκάχρονο αγόρι, που εκδίδει τη δικιά του εφημερίδα σ’ ένα μικρό ορεινό χωριό... Η ταινία είναι άψογη από τεχνικής πλευράς, με εξαίρετη φωτογραφία των γραφικών πέτρινων σπιτιών και των ορεινών τοπίων. Η πρωτότυπη και φολκλορική μουσική εντάσσεται απαλά στη δράση. Οι ερμηνείες είναι απολαυστικές, προπάντων αυτές των παιδιών.
Variety

H νότια Ευρώπη, εκπροσωπείται φέτος στο Φεστιβάλ Βερολίνου από την ελληνική ταινία «Ο Ψύλλος». Ταινία-ντεμπούτο του σκηνοθέτη Δημήτρη Σπύρου! Σινεμά σε υψηλό αισθητικό επίπεδο, που συλλαμβάνει την πνιγηρή στενότητα ενός ελληνικού χωριού, στα τέλη της δεκαετίας του ’60.
Film-Dienst

Ένα νέο ταλέντο του ελληνικού κινηματογράφου είναι ο Δημήτρης Σπύρου, που με καθαρά προσωπικό στυλ σκηνοθέτησε τον «Ψύλλο». Η ταινία μάς δείχνει με πόση ακλόνητη πίστη πραγματοποιεί ένα δωδεκάχρονο αγόρι το όνειρό του...
Deutshe Tagespost

O Δημήτρης Σπύρου είναι καλλιτεχνικός διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους. Το 1993 εξέδωσε τον «Ψύλλο» με τη μορφή μυθιστορήματος (εκδόσεις Πατάκη), που έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 10 εκδόσεις.
Η ταινία έχει διδαχτεί, στο πλαίσιο του μαθήματος κινηματογράφου, στα σχολεία, της Νορμανδίας (Γαλλία).

________

Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

Δανάη Στρατηγοπούλου [1913 – 2009]

  EIΣ  ΜΝΗΜΗΝ  

Τραγουδίστρια, τραγουδοποιός, δημοσιογράφος, ποιήτρια, συγγραφέας, καθηγήτρια λαογραφίας και φωνητικής μουσικής, που έμεινε στην ιστορία ως το «αηδόνι του Αττίκ».
Η Δανάη Στρατηγοπούλου γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1913 (κατ’ άλλους το 1911) στην Αθήνα και πέρασε τα παιδικά της χρόνια στη Γαλλία. Γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο για να σπουδάσει οικονομικά και πολιτικές επιστήμες, αλλά το μεγάλο πάθος της ήταν η μουσική. Ασχολήθηκε από πολύ νωρίς με το ελαφρό τραγούδι και σπούδασε ορθοφωνία και φωνητική μουσική.
Το 1935 άρχισε τη συνεργασία της με τον Αττίκ, όταν τον ακολούθησε ως δημοσιογράφος σε μία περιοδεία του στην Αίγυπτο. «Πήγα δημοσιογραφίσκη -κατά το παιδίσκη- και γύρισα επαγγελματίας τραγουδίστρια» είπε σε μια συνέντευξή της. Η συνεργασία Αττίκ – Δανάης άφησε εποχή. «Με κιθάρα να τα λέει η Δανάη και κάθε πέτρα να πονάει», έλεγε ο Αττίκ για το «αηδόνι» των τραγουδιών του.
Τραγούδησε όλους σχεδόν τους συνθέτες της εποχής, από τον Χαιρόπουλο μέχρι τον Γιαννίδη, αλλά ξεχώρισε ως ερμηνεύτρια του Αττίκ και με τη μοναδική βελούδινη φωνή της ταυτίστηκε με τις μεγάλες στιγμές του: «Ας ερχόσουν για λίγο», «Τ’ οργανάκι», «Μαραμένα τα γιούλια», «Άδικα πήγαν τα νιάτα μου», «Της μιας δραχμής τα γιασεμιά».
Την περίοδο της Κατοχής, ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση, που την οδήγησε στις φυλακές Αβέρωφ. Ενταγμένη στο ΕΑΜ, έκρυβε συναγωνιστές της, οργάνωνε συσσίτια, τραγουδούσε στα νοσοκομεία.
Έγραψε περισσότερα από 300 τραγούδια, πολλά σε στίχους δικούς της και πολλά βιβλία, ενώ ασχολήθηκε και με μεταφράσεις. Μεταξύ άλλων, μετέφρασε ελληνικά δημοτικά τραγούδια στα ισπανικά και ποιήματα στα ελληνικά του Πάμπλο Νερούδα.
Την περίοδο της δικτατορίας έζησε στη Χιλή, όπου διετέλεσε καθηγήτρια φωνητικής στο Ωδείο και καθηγήτρια της ελληνικής λαογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο. Γνώρισε προσωπικά και μετέφρασε στα ελληνικά το μείζον έργο του Πάμπλο Νερούδα «Κάντο Χενεράλ». «Έξι μήνες τον περίμενα να γυρίσει στη Χιλή. Ήταν πολύ γοητευτικός, σχεδόν ερωτικός!» έγραψε για τη γνωριμία της με τον νομπελίστα ποιητή.
Από τον γάμο της με τον Γιώργο Χαλκιαδάκη γεννήθηκε μία κόρη, η Λήδα Χαλκιαδάκη, η οποία με τον Σπύρο Βλασσόπουλο είχαν δημιουργήσει τη δεκαετία του ’70 το συγκρότημα «Λήδα & Σπύρος». Η Δανάη Στρατηγοπούλου έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών στις 18 Ιανουαρίου 2009, σε ηλικία 96 ετών.

______________

Πέμπτη, 11 Ιανουαρίου 2018

Le Monde Hellenique : Αφιέρωμα της Εταιρείας Κυκλαδικών Μελετών και των Εκδόσεων Gutenberg στο ποιητικό έργο του Μανώλη Γλέζου

Le Monde Hellenique : Αφιέρωμα της Εταιρείας Κυκλαδικών Μελετών και των ...:
Αφιέρωμα της Εταιρείας Κυκλαδικών Μελετών και των Εκδόσεων Gutenberg στο ποιητικό έργο του Μανώλη Γλέζου Εικονοληψία, Επεξεργασία Εικόνας - Ήχου Γιώργος Πaπαθανασόπουλος μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων Τουρισμού F.I.J.E.T.

Πέμπτη, 4 Ιανουαρίου 2018

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ - ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ, 1 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1896

Dionisis Vitsos
ΖΑΚΥΝΘΟΣ

«Άμυνα περί πάτρης δεν είναι οι σπασμωδικαί, κακομελέτητοι και κακοσύντακτοι επιστρατείαι, ουδέ τα σκωριασμένης επιδεικτικότητος θωρηκτά. 
Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και του πιθηκισμού, του διαφθείραντος το φρόνημα και του εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας.

Τις ημύνθη περί πάτρης;
Καί τι πταίει η γλαυξ η θρηνούσα επί των ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήτες της Ελλάδος.

Και σήμερον νέον έτος άρχεται. Και πάλιν τι χρειάζονται οι οιωνοί; Οιωνοί είναι τα πράγματα.
Μόνον ο λαός λέγει "κάθε πέρσι και καλλίτερα".

Ας ευχηθώμεν το ερχόμενον έτος να μην είναι χειρότερον από το έτος το φεύγον.»
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ (1851-1911) 
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ, 1 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1896